room 1.01, Pasteura 5 at 10:15

dr hab. Agnieszka Pollo (profesor NCBJ, Świerk i UJ Kraków)
Tematem prezentacji będzie ewolucja struktury wielkoskalowej Wszechświata wyłaniająca się z najnowszych obserwacyjnych danych kosmologicznych. Omówię, jak wykorzystujemy galaktyki jako "znaczniki" struktury wielkoskalowej i pokażę skomplikowaną relację pomiędzy ewolucją utkanej z ciemnej materii struktury wielkoskalowej i ewolucją samych galaktyk. Pokażę w szczególności najnowsze wyniki badań, opartych na danych z głębokich spektroskopowych przeglądów nieba: VIPERS dla z~1 i VUDS dla z~3.
room 1.01, Pasteura 5 at 10:15

dr Anna Celler (Profesor w Departament of Radiology, University of British Columbia, Vancouver, Kanada)
Referat opowie o historii Medical Imaging Research Group (MIRG) przy Uniwersytecie Kolumbii Brytyjskiej i Vancouver General Hospital, od czasu powstania grupy w 1991 roku do chwili obecnej. Będzie to spojrzenie na medycynę nuklearną z punktu widzenia fizyka jądrowego (czyli mnie). Chciałabym opowiedzieć jak różne pytania i problemy fizyczno-matematyczne medycyny nuklearnej można przetłumaczyć na język fizyki, oraz jak nasze próby rozwiązywania tych problemów prowadziły do rozwijania nowych metod, a po drodze owocowały ciekawymi publikacjami i pracami doktorskimi. Zasięg tematów jest dość szeroki, od iteracyjnych metod rekonstrukcji ilościowych rozkładów aktywności i rekonstrukcje dynamiczne, po metody pozwalające na równoczesne obrazowanie dwóch radioizotopów, obrazowanie wykorzystujące elektroniczne kolimowanie fotonów, cyklotronowa produkcja radioizotopów, po liczenie dawek w terapiach molekularnych i wiele innych. Chciałabym pokazać dlaczego te tematy są ważne i jaka jest rola fizyki w ich rozwiązywaniu.
room 1.01, Pasteura 5 at 10:15

dr Agnieszka Korgul (IFD UW)
Nuklidy w obszarach podwójnie-magicznych jąder cieszą się nieustannym zainteresowaniem zarówno eksperymentatorów, jak i teoretyków. Do ich opisu możemy wykorzystać model powłokowy z zamkniętym rdzeniem odpowiadającym powłokom magicznym. Ostatnie badania wskazują, że dla neutrono-nadmiarowych nuklidów może zanikać struktura powłokowa obserwowana dla jąder stabilnych. W czasie seminarium zostaną zaprezentowane najnowsze wyniki pomiarów przeprowadzonych w laboratorium CERN, ISOLDE, które dostarczyły nowych informacji o stanach jednocząstkowych w 133Sn.
room 1.01, Pasteura 5 at 10:15

prof. dr hab. Paweł Olko (IFJ PAN, Kraków)
Radioterapia protonowa, czyli napromienianie wiązkami przyspieszonych protonów, jest uważana za jedną z najbardziej skutecznych metod radioterapii. Najważniejszym powodem stosowania wiązek protonowych w radioterapii są doskonałe możliwości formowania dawki w napromienianym obiekcie dzięki dobrze określonemu zasięgowi i depozycji energii głównie na końcu toru cząstki. Przełomem w radioterapii protonowej okazało się zastosowanie tzw. ołówkowych wiązek skanujących (Pencil Scanning Beam, PBS). Dzięki wprowadzeniu nowej generacji akceleratorów protonowych podwyższono precyzję napromieniania, wyeliminowano mechaniczne formowanie wiązki, zmniejszając dawki wlotowe i niepożądane tło neutronowe. Rozwijane są metody weryfikacji miejsca napromienienia poprzez obserwację wzbudzonej przez protony β+ radioaktywności i natychmiastowych kwantów gamma. Podejmowane są też prace nad radiobiologiczną optymalizacją procesu leczenia z uwzględnieniem wyższej skuteczności biologicznej protonów. W październiku 2015 roku zostało oddane do użytku w Instytucie Fizyki Jądrowej PAN w Krakowie Centrum Cyklotronowe Bronowice, wyposażone w cyklotron C-235 Proteus i w dwa nowoczesne stanowiska gantry z wiązką skanującą. Od listopada 2016 roku polscy pacjenci, jako jedni z nielicznych w świecie, mają potencjalnie dostęp do najnowocześniejszej technologii protonowej wiązki skanującej. Obecna lista wskazań do protonoterapii w Polsce, refundowanych przez NFZ, obejmuje grupę kilku rzadkich grup nowotworów, stanowiących poniżej 1% wszystkich wskazań do radioterapii. Obecnie potencjał ośrodka jest wykorzystywany w około 20%.
room 1.01, Pasteura 5 at 10:15

prof. dr hab. Eryk Piasecki (ŚLCJ UW)
Prawdopodobieństwo zajścia fuzji jąder atomowych zależy od stosunku energii kinetycznej do wysokości bariery kulombowskiej. Wiadomo jednak od dawna, że mamy do czynienia nie z jedną wartością tej wysokości, a z jej rozkładem, zależnym od struktury oddziałujących jąder. Okazuje się, że rozkład ten zależy również od dyssypacji tej energii kinetycznej, czyli od zamiany jej części na energię wzbudzenia tych jąder. W moim wystąpieniu opowiem o badaniach tego zjawiska prowadzonym przez grupę „Barriers” z ŚLCJ UW prezentując wyniki eksperymentów i obliczeń, włącznie z wynikami jeszcze nie opublikowanymi.