W ciągu ostatnich dwóch dekad postęp nanotechnologii otworzył bezprecedensowe możliwości wytwarzania i manipulowania światłem. Jest to szczególnie istotne w kontekście wizjonerskich artykułów z początku XXI wieku wiążą przyszłość technologii informatycznych czy telekomunikacyjnych z wykorzystaniem nanomateriałów. Aby w pełni wykorzystać ten potencjał, niezbędna jest umiejętność kontrolowania i dopasowywania struktury nanomateriałów do konkretnych zastosowań. W tym kontekście niezwykle inspirujące są przykłady skóry kameleona czy skrzydeł niektórych chrząszczy, w których precyzyjne i rekonfigurowalne rozmieszczenie elementów budulcowych przekłada się na fascynujące właściwości optyczne.Nasze badania w tym zakresie polegają na połączeniu nanomateriałów silnie oddziałujących ze światłem (nanocząstki metali i materiałów półprzewodnikowych), ze strukturami zapewniającymi porządek i zdolność rekonfiguracji (związki organiczne o właściwościach ciekłokrystalicznych). Innowacyjność prowadzonych badań związana jest ze zrozumieniem jak projektować tego typu kompozyty, tak, aby struktury uporządkowane tworzyły się spontanicznie, podczas obróbki termicznej materiału. Dzięki temu podejściu udało się uzyskać pierwszy rekonfigurowalny film zbudowany z nanocząstek, który wykazywał właściwości metamateriałowe [1], a także precyzyjnie określić jego budowę [2] i określić parametry wpływające na jego trwałość [3]. Istotnym osiągnięciem było także uzyskanie nanomateriału o hierarchicznej, helikalnej budowie, którego struktura może być zmieniana bez użycia rozpuszczalników [4]. Uzyskaliśmy także bezpośrednie dowody na łamanie symetrii optycznej w układach heliakalnych [5,6], w których uzyskujemy włókna o tej samej (lewej bądź prawej) skrętności i wskazaliśmy jak projektować związki organiczne tak, aby kontrolować skok helis [7].Podsumowując, prowadzone nad nanomateriałami badania łączą umiejętności planowania architektury molekularnej związków organicznych, ich syntezy, otrzymania nanocząstek metalicznych i półprzewodnikowych, połączenie tych komponentów, a obejmują także szczegółową analizę fizykochemiczną uzyskiwanych struktur. Łatwość przeskalowania syntezy, możliwość wykorzystania różnych typów nanocząstek, a także niezwykle precyzyjnie kontrolowana struktura nanomateriałów powoduje, że opracowana metoda nie tylko poszerza naszą wiedzę podstawową z zakresu nanomateriałów inspirowanych naturą, ale także odpowiada na niektóre z wyzwań stojących przed nanomateriałami do zastosowań fotonicznych.[1] Nature Communications, 2015, 6, 6590.[2] ACS Nano, 2021, 15, 4916–4926.[3] Chemistry of Materials, 2018, 30, 8201–8210.[4] Advanced Materials, 2020, 32, 1904581.[5] ACS Nano, 2020, 14, 12918–12928.[6] Adv. Funct. Mater., 2022, 32, 2111280.[7] Chem. Commun., 2022,58, 7364-7367.
Pobierz plakat / Download the posterObejrzyj nagranie / Watch the video room 0.06, Pasteura 5 at 11:00

Prof.dr hab. Andrzej Kajetan Wróblewski (Faculty of Physics, University of Warsaw)
Exactly 70 years ago, in the autumn of 1952, two little known employees of the University of Warsaw physics centre at Hoża 69: an electrical engineer Marian Danysz, and freshly promoted Ph.D. Jerzy Pniewski, announced a surprising discovery that atomic nuclei may contain not only protons and neutrons but also quite mysterious entities called V-particles. It was the beginning of hypernuclear physics which became a flourishing branch of nuclear physics. As the last living witness of those events I shall present some original documents and an account of what appeared to be the most important experimental discovery in the history of Warsaw university physics.
Pobierz plakat / Download the posterPobierz slajdy / Download the slidesObejrzyj nagranie / Watch the video room 0.06, Pasteura 5 at 10:30

prof. Marek Żukowski (International Centre for Quantum Technologies, University of Gdańsk)
The talk will cover the developments which led to the 2022 Nobelprize. Brief resume on the EPR-paradox, Bell's comment on that.Clauser's better Bell inequalities, proposal of an experiment, andthe first experiment. Aspect masterpiece versions of Clauserexperiments.The mood of the times. Reemergence of interest in Bell-type photoncorrelations. Loopholes in experiments. Down-conversion as the workhorse in optical Bell experiments.G-H-Zeilinger correlations. Entanglement swapping as the path toobservable multiphoton entanglement/interference. Birth of quantuminformation science. Innsbruck teleportation experiment. PostScriptum: 2015-2017 loophole free Bell experiments.